خواب خواب يك حالتى است فيزيولوژيكى ، جسمى و روانى و دانشمندان رشته‌هاى مختلف آن را بصورت‌هاى مختلفى تعريف و تفسير كرده‌اند و مطالب مختلفى درباره آن نوشته‌اند كه از حوصله اين مختصر خارج مىباشد . خواب وسيله‌اى ( حالتى ) است براى تجديد قواى روحى و جسمى موجودات زنده و در اكثر موجودات زنده از نباتات تا جانوران پست و عالى هركدام به نحوى خودنمائى مىكند و چون انسان كاملترين موجودات زنده روى زمين است طبيعتا بايد خواب نيز در اين موجود پيشرفته‌ترين نمونه آن باشد . ابن سينا پزشك معروف ايرانى نظرش در مورد مقدار خواب شبانه‌روزى انسان اين است كه خواب بايد به حد اعتدال باشد تا هم قواى جسمى را تقويت نمايد هم قواى روانى را و توصيه مىكند كه از شب‌زنده‌دارى بايد اجتناب شود و خواب بيش از احتياج بدن را نيز اسباب آمادگى بدن براى ابتلا به بيماريهاى خطرناك مىداند . وقتى انسان بخواب مىرود خوابش از ابتدا تا انتها يك حالت ندارد بلكه خواب داراى حالات مختلف است كه هر حالتى آثارى مخصوص به خود دارد . مركز خواب در زير مغز و بيشتر در تالاموس و هيپوتالاس و پل دفاعى مغز است . مقدار خواب مورد نياز انسان در افراد بالغ بطور متوسط 5 / 7 تا 8 ساعت است و حد اقل مقدار خواب لازم براى انسان 5 ساعت در شبانه‌روز و حد اكثر خواب مورد نياز شبانه‌روز 9 ساعت است . افراد جوان و پرخون داراى خواب سنگين و زيادند و افراد مسن يا افراد كم‌خون داراى خواب سبك و كمترى مىباشند معمولا افراد پرخواب يعنى آنان كه در شبانه‌روز حدود ده ساعت يا بيشتر مىخوابند افرادى هستند پريشان و مضطرب و غير فعال درصورتىكه افراد كم‌خواب افرادى هستند غير پريشان و بانيرو و پركار و شاداب ضمنا گاهى ناراحتىهاى روانى و روحى در عده‌اى از افراد سبب كم‌خوابى و در بعضى